Historia naszych związków z cygarami sięga czasów średniowiecza, a dokładniej do połowy dynastii Ming. W książce "Lu Shu" z 1611 roku zapisano: "Kraj Luzon produkuje niezwykłe zioła, zwane 'xun'. Mogą one upić człowieka i odstraszyć złą atmosferę." "Kraj Luzon" odnosi się do dzisiejszej wyspy Luzon na Morzu Południowochińskim, znanej wówczas z produkcji wysokiej jakości tytoniu, a "tytoń luzoński" odnosi się do liści tytoniu.
W czasach dynastii Ming, Portugalczycy wprowadzili "tytoń luzoński" do Guangxi, do miasta Hepu. W 1751 roku w "Księdze o Makau" napisanej przez Yinguang i Zhang Rulin wspomniano, że tubylcy "również jedzą tytoń, zwijają go w papier jak w rurkę, palą i konsumują."
W czasach dynastii Qing cygara zaczęły zyskiwać popularność w Chinach. W 1894 roku Zheng Guanying w "Wielkich Słowach o Kryzysie i Podatkach" wspomniał, że "wszystkie importowane tytonie luzońskie i alkohole są traktowane jako żywność i nie podlegają opodatkowaniu." To pokazuje, że cygara miały już pewny rynek w ówczesnych Chinach.
Popularność cygar w Chinach objawiała się nie tylko w imporcie, ale także w krajowej produkcji. Już w niektórych regionach tytoniowych w Guangdong, takich jak Lianjiang, Heshan, Xinhui, Qingyuan, Nanyong i Dapu, ludzie zaczęli palić liściaste cygara, czyli uproszczoną wersję cygar. Te tytonie można było palić bezpośrednio lub wkładać do fajki. Później dotarły do Syczuanu, do powiatu Shifang. Do dziś w Guangdong i Syczuanie ludzie wciąż zachowują pierwotne nawyki palenia cygar, zrywając kilka liści dobrze przefermentowanego tytoniu, zwijając je w rękach i paląc, co stanowi pierwotny kształt chińskiej kultury cygarowej.
W 1896 roku Li Hongzhang odwiedził Europę, gdzie Brytyjczycy podarowali mu pudełko cygar, co również odzwierciedla popularność cygar w Chinach.
W latach 80. XX wieku w Chinach zrodził się nowy sen w przemyśle tytoniowym – narodziny krajowych cygar. To był czas pełen wyzwań i możliwości, a pojawienie się krajowych cygar zapaliło iskierkę nadziei na rozległej chińskiej ziemi.
W tym okresie chiński przemysł tytoniowy znajdował się w kluczowej fazie transformacji. Producenci krajowych cygar, z pasją do cygar i dążeniem do jakości, rozpoczęli swoją podróż eksploracyjną. Wiedzieli, że aby zdobyć miejsce na konkurencyjnym rynku cygar na świecie, muszą pokonać wyzwania związane z technologią, surowcami i rynkiem.
Początkowy etap produkcji krajowych cygar był pełen trudności. Pod względem technologicznym, nie bali się wyzwań, aktywnie wprowadzając nowoczesne technologie i sprzęt z zagranicy, prowadząc eksperymenty i ulepszenia dzień i noc, dążąc do tego, aby każde krajowe cygaro osiągnęło międzynarodowy standard. W kwestii surowców, przemierzali góry i doliny, poszukując najlepszych terenów do uprawy tytoniu, od górzystych regionów Yunnanu po żyzne równiny Syczuanu, a każdy liść tytoniu niósł ich nadzieje i trud.
Rozwój rynku i budowa marki to również długa i trudna droga. Producenci krajowych cygar wiedzieli, że aby przekonać rodaków do akceptacji i miłości do cygar, muszą zaczynać od zera, krok po kroku budując rynek. Organizowali degustacje cygar, zapraszając miłośników cygar do wspólnego dzielenia się unikalnym urokiem krajowych cygar; sponsorowali różne wydarzenia kulturalne, aby więcej osób poznało kulturę cygar i poczuło radość, jaką przynoszą cygara.
Z biegiem czasu jakość krajowych cygar stale się poprawiała, a ich wpływ na rynek wzrastał. Krajowe cygara przestały być jedynie naśladowcami; zaczęły ukazywać unikalne cechy chińskiej kultury, zarówno w wyborze liści tytoniu, mieszaniu receptur, jak i w projektowaniu opakowań, które zdradzały orientalny urok. Krajowe cygara, z pewnością siebie, wkraczają na światowe rynki, pokazując światu urok chińskiego tytoniu.
Narodziny i rozwój krajowych cygar to obraz procesu reform i otwarcia w Chinach, który świadczy o przejściu Chin z kraju tytoniowego do potęgi tytoniowej, a także zapowiada świetlaną przyszłość krajowych cygar na globalnym rynku cygar.




