Historia kubańskich cygar sięga końca XV wieku, kiedy to Kolumb, eksplorując Nowy Świat, w 1492 roku odkrył, że rdzenni mieszkańcy Kuby używają tytoniu. Ta roślina, która mogła być palona, szybko została przywieziona do Europy, otwierając tym samym rozdział historii kubańskich cygar.
W 1511 roku Hiszpania przejęła kontrolę nad Kubą i zaczęła zwracać uwagę na produkcję tytoniu. W 1614 roku, aby rozwijać produkcję tytoniu na Kubie, powołano instytucję o nazwie La Casa de Contratación de la Habana.
W 1717 roku Hiszpania wprowadziła królewską monopolizację upraw tytoniu na Kubie, która trwała przez około sto lat, w czasie której uprawa i eksport kubańskich cygar były ściśle kontrolowane.
W 1817 roku król Hiszpanii Ferdynand VII wydał dekret, który zakończył monopol na kubańskie cygara, zezwalając na ich swobodny handel. Wprowadzenie tego dekretu spowodowało, że w ciągu dwóch lat powstało setki fabryk cygar na Kubie, a produkcja i eksport cygar zaczęły kwitnąć.
W 1898 roku wybuchła wojna amerykańsko-hiszpańska, a USA zaangażowało się w zarządzanie Kubą, co uczyniło Amerykanów ważnym graczem w przemyśle kubańskich cygar.
W 1889 roku związek producentów cygar zatwierdzony przez hiszpański rząd kolonialny postanowił, że każda skrzynka cygar eksportowanych z Kuby będzie opieczętowana, aby zapewnić ich jakość i autentyczność.
Chociaż obecnie Dominikana, Honduras, Nikaragua i inne regiony stały się ważnymi obszarami produkcji cygar, a Dominikana nawet wyprzedziła Kubę, stając się największym eksporterem cygar na świecie, kubańskie cygara wciąż pozostają perłą w świecie cygar, niemalże stając się symbolem Kuby.




